چرا دریافت هزینه طراحی برای شرکتهای غرفه ساز ایرانی سخت است؟

مقدمه:

یکی از ارکان شرکت های غرفه ساز ، بخش طراحی غرفه است که اغلب در داخل شرکت ها قرار دارد و شاید کمتر از ۱۰ درصد شرکتها هستند که پروسه طراحی غرفه را بوسیله اشخاصی بیرون از شرکت خود انجام می دهند ، و از آنجایی که هر شخصی که در شرکت شما قدم می زند به معنی یک بار مالی بر دوش شماست ، قطعا بخش طراحی غرفه هر شرکت غرفه ساز ، یکی از مجاری بزرگ و غیر قابل چشم پوشی خروجی درآمد حاصله از کار غرفه سازی است . شرکتها با پرسنل طراح غرفه خود به سه صورت “حقوق ثابت” یا “پروژه ای” یا “ترکیبی از هر دو مورد”  همکاری می کنند و همین مهم باعث می شود که در نهایت جمع و تفریق های مالی به این یافته برسیم که حتی اگر طرح یک طراح که برای مشارکت کننده ارسال گردیده و مقبول وی واقع نشده ، تبدیل به طرح سوخته گردد ، باز هم به اجبار برای مدت زمانی که برای طراحی صرف شده ، از سوی غرفه ساز هزینه پرداخت گردیده است.

در بازار رقابتی امروز که روی میز مدیران عامل یا بازاریابی و فروش شرکتهای مشارکت کننده پر از طرح های ارسالی از سوی شرکت های غرفه ساز است و قطعا دارای یک برنده است ، بقیه با بهترین کیفیت و خدمات ممکن هم که باشند ، بیرون در خواهند ماند و اینجاست که پایان ماه می رسد و هنگام پرداخت حقوق هاست ، اما در بررسی روند کار طراح خود متوجه می شوید که هیچ طرحی نیست که به قرار داد رسیده باشد و مشکل پرداخت حقوق از این لحظه کلید خواهد خورد!

تعریف مشکل :

شاید اگر بخواهیم این اتفاق را تبدیل به یک مسئله بکنیم ، صورت مسئله را بتوان اینگونه خلاصه کرد  :

با توجه به اینکه فلسفه رد شدن طرح یک طراح غرفه فقط طراحی ضعیف نیست و ممکن است رد شدن طرح ناشی از قیمت بالای اجرا ، قیمت پایین بودن اجرای رقبا ، لابی یکی از شرکتها با شخصی خاص و … باشد ، چگونه می توان راه کاری برای دریافت هزینه طراحی در دراز مدت یافت ؟

فرافکنی :

شاید راحت ترین راه این باشد که همواره پرداخت وجه به بخش طراحی را منوط به رسیدن طرح به مرحله قرارداد بکنیم و روشی پیدا کنیم که شرکت مشارکت کننده در نمایشگاه به ما اعلام کند که طرح ما را به دلیل ضعف طراحی از سیستم مناقصه خود خارج کرده است ، اما در دراز مدت قطعا نیروی های طراح ناب و قوی را از دست خواهیم داد چون کار طراح ، طراحی غرفه است نه اجرای آن !

ماه نامه عصر نمایشگاه صفحه 48 و 49
ماهنامه عصر نمایشگاه صفحه ۴۸ و ۴۹

نکته مهم:

در صفحات ۴۸ و ۴۹ ماهنامه نمایشگاه مقاله ای به عنوان “جایزه غرفه سازی خطوط نازک آبی” به نوشته “کلیرولینگ” و ترجمه “المیرا حسینی” پیرامون  مشخصات و مبانی طراحی غرفه شرکت “سیسکو سیستمز” در نمایشگاه “رسانه” به متراژ تقریبی ۱۰ متر در ۷۵ متر ( ۷۵۰ متر مربع) و هزینه ۳۹۹ هزار دلار را مشاهده خواهید کرد و قطعا فارغ از اینکه این رقم آیا فقط برای ساخت غرفه است یا هزینه های دیگر هم جمع رده شده ، برق از سرتان خواهد پراند ! اما چیزی که من می خواهم بگویم دقیقا ذکر این رقم و مباحث مربوطه نیست ، بلکه من فکر می کنم اگر ماجرا به دریافت این رقم رسیده است قطعا به دلیل آیتم مشخصات پروژه در صفحه ۴۸ است .

مشخصات پروژه غرفه سیسکو
مشخصات پروژه غرفه سیسکو

در عکس بالا اولین چیزی که مشاهده می کنید جدا شدن نام شرکت طراح از شرکت مجری غرفه است که قطعا از دید من این سوال را در پی دارد که آیا خود سازنده توان طراحی این غرفه را نداشته ؟ یا خود شرکت طراح توان گرفتن نجار و نقاش و … و اجرای پروژه را نداشته؟

البته مثالهای زیادی می توان در اینترنت دید که یک شرکت غرفه ساز خارجی خودش طراحی هم بکند ولی حرف من در مورد امروز این صنعت در ایران این است که مقوله طراحی در غرفه سازی مانند پدری شده است که هر روز پسرش را تا مدرسه می رساند و همسایه که تا دیروز پسرش را با سرویس به مدرسه می رسانده این رویداد را مشاهده کرده و از فردا توقع دارد که پدر مذکور فرزند وی را هم همراه فرزند خود به مدرسه برساند و در دل شاد است که هزینه سرویس را صرفه جویی می کند و این عمل به مرور تبدیل به یک وظیفه شده است تا حدی که اگر بگوید فردا نمی توانم بچه ها را به مدرسه ببرم ، اگر همسایه آژانسی برای بردن بچه ها بگیرد ، توقع دارد بخشی از هزینه را همان پدر مذکور بپردازد !

راه کار اولیه :

به نظر من تا زمانی که طراح شرکتها برند نشوند و مقوله طراحی غرفه زیر سایه اجرای غرفه توان خود نمایی نداشته باشد ، دریافت هزینه برای طراحی غرفه امکان پذیر نیست . قطعا با برند شدن طراحان درگیریهای جدیدی هم برای شرکتها بوجود خواهد آمد که پیش بینی همین موضوع است که شرکتها را از ذکر نام طراح در زیر طرح غرفه منع می کند ، اما به یاد داشته باشیم که بخش اعظم قیمت شرکتهای خارجی به دلیل قیمت کارکنان آنهاست و برای همین موضوع است که می شنویم که گوگل با یک رقم هنگفت فلان مدیر یاهو یا آمازون را به شرکت خود فرا می خواند .

بالاخره طراحی را از غرفه سازی جدا کنیم یا نکنیم؟

یکی از مهمترین اهدافی که در اکسبیز بوسیله ایجاد “بخش دایرکتوری خدمات نمایشگاهی” پیگیری می شود ، فرهنگ سازی برای این مهم است که بگوییم غرفه سازی یعنی مجموعه ای از خدماتی که برای خود هزینه بر و دارای قیمت هستند و توسط یک شرکت به نام “پیمانکار غرفه سازی” در یکجا گرد هم می آیند . یکی از مواردی که تا به صورت جدا تعریف نشود ، دارای قیمت نمی شود “طراحی غرفه” است و تا طراحی غرفه بصورت یک خدمت دارای هزینه و قیمت دار معرفی نگردد ، قطعا برای طراحی غرفه نمی توان از مشارکت کننده وجهی دریافت نمود .

سخن آخر:

قطعا خواننده گرامی اگر غرفه ساز باشد خواهد گفت که این مقاله شروعی است برای ایجاد خودمختاری طراحان غرفه های نمایشگاهی و چه و چه ، اما من معتقدم که اگر دیدمان را از تجارت سنتی به تجارت نوین ارتقاء ببخشیم ، ارزش رقمی نیروی سازمانی ما ، ارزش شرکت ما را مشخص می کند و اگر روزی در اخبار غرفه سازان شنیدیم که فلان شرکت با پرداخت فلان رقم به شرکت غرفه ساز دیگر ، طراحش را به مجموعه خود وارد کرده است ، قطعا شرکتهای غرفه سازی با شرایط آرمانی خواهیم داشت .

 

 

11 Comments

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *